“Kung hindi pa niya ako mahal ngayon, puwede ko namang pagtrabahuhan para dumating ang araw na mahalin din niya ako.”

Charm loved attention. Iyon ang dahilan kaya nakikipag-date siya sa mga lalaking may gusto sa kanya. Kaya lang, hinihiwalayan din niya ang mga ito kapag nagiging seryoso na sa kanya. Pero patuloy pa rin siya sa ginagawa to the point that other people called her names she knew she did not deserve. Hanggang sa na-realize ni Charm na kailangan niyang itigil ang maling ginagawa dahil hindi naman napupunan ng ibinibigay na atensiyon ng ibang tao ang kahungkagang nararamdaman.
Until one chinky-eyed man named Henry entered the picture. Lagi siyang inililigtas ng lalaki sa mga komplikadong sitwasyong kinasasangkutan. They agreed to be friends. Kaibigan. Kaibigan lang, pero ang intrimitidang puso ni Charm, nakialam. Sa bawat araw kasi na nakakasama si Henry, unti-unting umuusbong ang damdaming dapat niyang pigilan pero ayaw magpapigil.
Hanggang sa dumating ang araw na inamin na ni Charm sa sarili na in love na siya kay Henry at gustong-gusto nang makuha ang atensiyon nito. But unexpectedly, bigla siyang iniwasan ni Henry.
Hala, ano ang nangyari? Was she given a dose of her own medicine?