“I wish for you to find a love that will make you do crazy and reckless things. A love that will make you really, really happy.”

My name is Eugine Alonso. First day ko as a graduate student nang una kong makita si Kira, nakatayo sa gitna ng quadrangle at nakatitig sa mga bituin sa langit. That time, hindi ko naisip na magkakaroon siya ng malaking papel sa buhay ko. Or that she will change the course of my life entirely.
The next time we met each other, Kira asked me to be her friend. Kahit eighty days lang daw. Napilitan lang akong pumayag. Pero sa bawat paglipas ng mga araw, natagpuan ko ang sariling hindi na lang napipilitan. Na nag-e-enjoy na akong kasama siya. Na nag-e-enjoy na akong pakinggan ang mga kuwento niya.
The days became exciting. She pushed me out of my comfort zone. She showed me things I overlooked before. She made me realize a lot of things. Binago ni Kira ang buhay ko. At minahal ko siya nang sobra.
Pero nang magtapat ako ng feelings sa kanya, ni-reject niya ako. “I’m sorry. I can’t be your girlfriend. Ayoko.”
Nasaktan ako. At the same time, napaisip din. Bakit hindi puwedeng maging kami?