“Kaya ko ang sarili ko. Ang hindi ko kaya ay iyong… ikaw ang mawawala sa akin.”

Dahil sa pagiging ignorante ni Um sa ilang makalumang tradisyon ng lahi ng aswang na gaya ng mga umampon sa kanya at sa intensiyong maitakas si Ruru mula sa lalaking umaangkin dito, may ginawa siya na naglagay sa kanila pareho sa panghabang-buhay na kompromiso: kasal.
Dahil doon, nagsimula ang pagdagsa ng mga panganib na hindi lang sa mga aswang nakaamba kundi sa mga katulad ni Um na may dugong-bampira. Dahil parang nagkaisa ang mga kampon ng kasamaan na kalaban ng dalawang lipi—at mukhang gagawin ng mga iyon ang lahat para mapuksa sila. Hanggang sa kung anong hiwaga, bigla na lang nahulog si Ruru sa isang mahabang pagkakatulog, at walang may alam kung kailan ito magigising—o kung magigising pa talaga.
Noon natuklasan ni Um, walang saysay na mabuhay nang walang hanggan kung wala ang kanyang asawa na natutunan na niyang mahalin…