“Hindi ba’t pangako ko sa `yo na ang kasal natin ang magiging pinakamaganda sa kasaysayan ng Santa Elena? It’s all for you, Margie. Ganyan kita kamahal.”

“Binalaan na kita, Margie,” seryosong sabi ni Tonio. “Hindi ba sinabi ko na sa `yo na mag-ingat ka kay Jun-jun? Bakit parang enjoy na enjoy ka pa sa kanya kanina?”
“Ano ba’ng paki mo?” galit niyang sagot.
“Ganoon ka na ba talaga kadesperada na pati si Jun-jun, papatulan mo? Atat na atat ka na bang magka-boyfriend dahil hanggang ngayon, hindi ka pa nagkakaroon kahit isa man lang?” nanlilisik ang mga matang akusa ni Tonio.
Para namang nagkaroon ng sariling isip ang kamao ni Margie na dumapo sa mukha ng lalaki. Dumugo ang nguso nito.
Tumayo si Tonio at hinawakan ang kanyang braso. “You are going to pay for this.” Iyon lang at sinibasib siya nito ng halik.
Pero bakit imbes na magalit, parang nag-enjoy pa siya sa ipinalasap ni Tonio?
Totoo nga ba ang akusasyon nito sa kanya?